TFT-LCD is een onmisbaar apparaat voor beeldschermterminals. Momenteel beschikken de meeste TFT-LCD's over aanraakfuncties. Of het nu in MCU of SOC (MPU) is, het gebruik van aanraakschermen is heel gebruikelijk. LCD's met aanraakscherm zijn meestal onderverdeeld in twee typen: resistief aanraakscherm en capacitief aanraakscherm.
1. Het resistieve touchscreen maakt gebruik van drukdetectie voor contactdetectiecontrole, waarvoor direct spanningscontact vereist is en de aanraakpositie wordt gelokaliseerd door weerstand te detecteren. Het grootste deel is een resistief filmscherm dat zeer goed bij het oppervlak van het scherm past. Dit is een meerlaagse composietfilm. Het gebruikt een laag glas of een harde plastic plaat als basislaag en het oppervlak is bedekt met een laag transparant oxidemetaal (transparante geleidende weerstand) om elektriciteit te geleiden. De laag is aan de buitenzijde bedekt met een geharde, gladde en krasvaste kunststof laag. Het binnenoppervlak is ook bedekt met een coating. Er zitten veel kleine (minder dan 1/1000 inch) transparante isolatiepunten tussen. Twee geleidende lagen scheiden de isolatie. Wanneer een vinger het scherm aanraakt, komen de twee geleidende lagen met elkaar in contact op het aanraakpunt, verandert de weerstand en worden er signalen gegenereerd in de X- en Y-richting, die vervolgens naar de touchscreencontroller worden gestuurd. De controller detecteert dit contact en berekent de (X, Y) positie, en simuleert vervolgens de muisbediening op basis van de verkregen positie. Dit is het meest fundamentele principe van een touchscreen met resistieve technologie.
De voordelen van resistieve aanraakschermen: hoge nauwkeurigheid, lage prijs, sterk anti-interferentievermogen en goede stabiliteit.
Nadelen van resistieve aanraakschermen: ze zijn gemakkelijk bekrast, hebben een slechte lichttransmissie en ondersteunen geen multi-touch. (Basiscorrectie is vereist, anders zal de offset niet klein zijn)

2.Capacitief touchscreen. Tegenwoordig gebruiken bijna alle smartphones, inclusief tablets, capacitieve schermen als aanraakschermen. Capacitieve schermen maken gebruik van inductie door het menselijk lichaam voor contactdetectie en -controle. Ze vereisen geen direct contact of slechts een klein contact. Ze detecteren de geïnduceerde stroom. Zoek de aanraakcoördinaten. Er zijn twee hoofdtypen capacitieve aanraakschermen:
De eerste is een capacitief touchscreen. Oppervlaktecapacitieve touchscreentechnologie maakt gebruik van ITO (indiumtinoxide, een transparant geleidend materiaal) geleidende film om het aanraakgedrag op het schermoppervlak te detecteren door middel van inductie van elektrische velden. Maar oppervlakte-capacitieve aanraakschermen hebben enkele beperkingen. Ze kunnen slechts één vinger of één aanraking herkennen. (minder gebruikt)
Het tweede type is het geprojecteerde capacitieve touchscreen. Geprojecteerde capacitieve aanraakschermen zijn sensoren die aanraakschermelektroden gebruiken om elektrostatische veldlijnen uit te zenden. Over het algemeen gebruikt in geprojecteerde capacitieve detectietechnologie.
De voordelen van een capacitief touchscreen: goed gevoel, geen noodzaak voor kalibratie, ondersteuning voor multi-touch en goede lichttransmissie.
Nadelen van capacitieve aanraakschermen: hoge kosten, lage nauwkeurigheid en slecht anti-interferentievermogen.

28inch tft touch screen